Hovdameister­skapet 1996

Søndag skipa Sveio Jakt- Fiske- og Naturvernforening til det årlege Hovdameisterskapet. Men sjølv om det var flest sveibuar som hadde vagla seg rundt om på svaberga fekk dei ikkje Hovdameisteren denne gongen. Deltakarane kom i tillegg frå både Tysvær, Karmøy og Haugesund, og meisteren for 1996 heiter Stian Larsen og kjem frå Spanne. Sjølv om humør og stemning var upåklageleg var det i år færre deltakarar enn tidlegare år. Eit litt usikkert og grått ver gjorde nok sitt til at berre 42 stangfiskarar deltok i år.

Leiar i fiskeutvalet i foreninga, Magne Haugland, håpar og trur at det dårlege veret er hovudårsaka til det litt skuffande frammøtet. Han fortel at det like før meisterskapen tok til sette inn med nokre kraftige byger som nok heldt ein del folk heime.

Men ver og ikkje ver - dei som var ute med kroken sin hadde det triveleg og spanande nok, dei. Nokre fekk ikkje napp, andre fekk ikkje fisk, nokre fekk mykje, andre fekk mindre - og atter andre var på desperat jakt etter den tredje sorten heilt fram til sluttssignalet gjekk. For å vere med i kampen om sjølve meistertittelen måtte ein ha fått opp tre fiskesortar.

Kommentarar

Og ein rundtur blant deltakarane på kaien i Buavåg før innveiinga, gav dei lause og ledige kommentarar som høyrer med til meisterskap og ein fiskeentusiast til.

– Eg vil ha pengane att, eg fekk ingen ting.

– Har du fått noko?

– Nei, eg stod nok på feil stad.

– Korleis har det gått med deg, farr?

– Bere du ikkje noko - heiv du kanskje fisken på sjøen etter kvart som du fekk han inn?

– Eg kasta langt, og eg fiska djupt, men ingen ting hjelpte.

Det er tydeleg mange måtar å oppleve eit fiskemeisterskap på.

Rett stad

Ein som ikkje stod på feil stad, var vinnaren frå Spanne, Per Tore Larsen. Han var med også i fjor, utan den store suksessen. Men no i år hadde han funne rette staden, meinte han. Saman med ein høveleg porsjon flaks var det nok der årsaka til sigeren låg, sa ein passeleg audmjuk og beskjeden vinnar.

Han hadde og skore eit svært merke i fjellet der han stod, slik at han finn vegen att neste år. Det kan kanskje vere lurt å henge seg på denne «spanningen» under neste års meisterskap.

«Premiescoop»

Om familien Misje ikkje fekk meisteren, fekk dei elles så det burde halde ei stund. Familien var representert med fire born/ungdommar, og under premieutdelinga var det alltid ein Misje på veg til eller frå prisutdelar Haugland. Det var mest ikkje ein fiskesort dei ikkje hadde hatt klørne i, så kor ein snudde seg stod eller sat der ein Misje med ein pokal eller fleire.

Også fotballfolk hadde teke turen til Buavåg. Vardtrenar Karl Oskar Emberland hadde rive seg laus frå offisielle og diagonale langpasningar denne dagen, for om mogleg å håve inn anna enn poeng.

– Eg har ikkje noko peiling på dette med fiske, eg berre diltar etter ekspertane, seier Emberland. Han synest det er fin avkopling å gå langs svaberga og berre tenkje på kast med stong og snelle - i staden for lange innkast og break downs.

Klaffar det kjem Emberland svært gjerne att neste år.

Robert Aasen, også han frå Haugesund, er blant gjengangarane i Hovdameisterskapet. Han har gjort det til tradisjon å vere med på denne tevlinga. Nokre pokalar har det og blitt opp gjennom åra, men meistertittelen har han halde god avstand til.

– Det er no helst han der som får fisk, flirer Aasen og rettar tommelen mot sonen. Premieutdelinga viste at han hadde rett i det. Unge Aasen blei nemleg nummer to i meisterskapen.

Fiskeutvalsleiar Haugland har alt no blikket retta mot neste meisterskap. Neste år er det nemleg 30 år sidan det første Hovdameisterskapet blei arrangert, difor vert det satsa på ekstra festivitas under meisterskapen i 1997.